Wat te doen in Puno, Peru

Korte feiten: Straddend de grens van Peru en Bolivia op 3.812 meter boven zeeniveau, is het het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Het meer bevat 41 eilanden, waarvan vele drijvende eilanden zijn die met de hand zijn geweven van totorariet door de Uros-bevolking.

Hoogtepunten: De Uros-bevolking bouwt complete eilanden van totorariet dat in het meer groeit, en ze leven al eeuwenlang zo om conflicten op de kust te ontwijken. Je kunt werkelijk op deze verende eilanden lopen en voelen hoe ze onder je voeten bewegen, terwijl vrouwen rietpoppen weven en mannen hun huizen om de paar weken repareren met vers riet.

Korte feiten: Deze 70-plus eilanden zijn handgeweven uit elkaar grijpende lagen tortorariet dat in de meerbodem groeit en vereisen constant onderhoud omdat het riet van onderaf rot. Elk eiland heeft zijn eigen school en sommige hebben zelfs zonnepanelen en voetbalvelden die recht op het water drijven.

Hoogtepunten: De eilanden absorberen water als een spons onder je voeten, dus je voelt letterlijk de grond deinzen en verschuiven terwijl je over 1,8 tot 2,4 meter strak gepakt riet loopt. Families wisselen om de paar jaar van huisbouw omdat het riet eronder vergaat, wat betekent dat elk huis uiteindelijk helemaal opnieuw wordt opgebouwd op verse lagen.

Korte feiten: De 2.000 inwoners van het eiland besturen hun hele gemeenschap via een uniek rotatiesysteem waarbij iedereen om beurten leiderschapsrollen vervult, van vissen tot kwaliteitscontrole bij het weven. Handgeweven textiel van Taquile is door UNESCO erkend als Meesterwerk van het Orale en Immateriële Erfgoed van de Mensheid, met patronen die eeuwen aan Andes-symboliek en gemeenschapsgeschiedenis coderen.

Hoogtepunten: Mannen op Taquile leren van kinds af aan breien, vaak werkend aan traditionele weefgetouwen terwijl ze lopen of kletsen, een omkering van genderrollen die zeldzaam is in de Andes. Elk textielpatroon onthult de burgerlijke staat, gemeenschapsrol en zelfs of iemand single is of op zoek, een draagbaar sociaal profiel geweven in schapenwol en natuurlijke verfstoffen.

Korte feiten: Het hoogste hoofdplein van Peru ligt op 3.860 meter boven zeeniveau, waardoor zelfs een gewone wandeling als een work-out voelt. Het plein heeft alles meegemaakt van inheemse opstanden tot onafhankelijkheidsverklaringen, omlijst door koloniale bogen en de imposante Kathedraal van Puno.

Hoogtepunten: Vanaf de centrale fontein op het plein heb je direct zicht op de ingewikkelde mestizo-barokgevel van de Kathedraal, uitgehakt uit lokaal vulkanisch gesteente door inheemse handen. Elke zondagochtend verandert het plein in een kleurexplosie wanneer tientallen volksdansgroepen in pailletten en veren om ruimte strijden, hun bellen en muziek weerkaatsend tegen de koloniale bogen.

Korte feiten: De buitenkant lijkt uit een enkel blok steen gehouwen dankzij de prachtige Renaissance- en Barokfusiegevel van vulkanisch gesteente. Binnenin herbergt de kathedraal 17 olieverfschilderijen van de School van Cusco en een verzilverd altaar dat glinstert in het natuurlijke licht onder de koepel.

Hoogtepunten: Kijk goed naar de ingewikkelde gravures van de gevel en je ziet Andes-symbolen zoals de chakana (Incakruis) en poema-koppen verweven in de katholieke beelden, een subtiele daad van inheems verzet. De bouwers van de kathedraal gebruikten lokale roze vulkanische steen die gedurende de dag van kleur verschiet, dieproze wordt bij zonsondergang en zilvergrijs onder de middagzon.

Korte feiten: Gelegen op een schiereiland dat uitsteekt in het Umayomeer, bevat dit pre-Inca begrafeniscomplex funeraire torens genaamd chullpas die tot 12 meter hoog reiken. Het Colla-volk bouwde deze torens tussen de 12e en 15e eeuw en plaatste hun gemummificeerde elite erin met het gezicht naar het oosten, richting de opkomende zon.

Hoogtepunten: In tegenstelling tot de Inca's die hen later veroverden, bouwde het Colla-volk hun chullpas met stenen die zo precies in elkaar grepen dat je er geen vel papier tussen kunt schuiven, maar ze gebruikten geen enkele vorm van mortel. Ga bij zonsondergang in een van de hoogste torens staan en de wind giert door de smalle ingang, wat een lage zoem veroorzaakt, precies zoals de bouwers het bedoeld hadden voor hun gesprekken met de doden.

Korte feiten: Het museum is gevestigd in een 17e-eeuws koloniaal herenhuis dat ooit toebehoorde aan de Spaanse adel. De collectie beslaat 10.000 jaar regionale geschiedenis, van pre-Inca stenen beelden tot griezelige koloniale religieuze kunst.

Hoogtepunten: Verstopt in een stille hoek bevat een enkele ruimte de persoonlijke collectie gouden en zilveren artefacten die Carlos Dreyer zelf opgroef uit nabijgelegen Sillustani-begrafenistorens. Het licht vangt het gepolijste metaal precies goed en onthult ingewikkelde geometrische patronen die het Qulla-volk meer dan 800 jaar geleden in borstplaten en kronen hamerde.

Korte feiten: Vier enorme stenen bogen rijzen 11 meter hoog op, uitgehouwen uit roze graniet dat van 40 kilometer verderop is gehaald. Het monument herdenkt de Slag bij Junín van 1824, een van de laatste conflicten in de Peruaanse onafhankelijkheidsoorlog van Spanje.

Hoogtepunten: In tegenstelling tot de opvallendere monumenten in andere Andes-steden, is deze gemaakt van kolossale roze granietblokken die bij zonsondergang brandend oranje gloeien. Omwonenden komen hier elke avond samen voor spontane straatkraampjes met eten en dominospelletjes, waardoor het een levende gemeenschapsruimte is in plaats van een statisch monument.