Wat te doen in portofino, italija

Korte feiten: Kleurrijke gebouwen klimmen tegen de heuvel op rond een natuurlijke haven die al eeuwenlang vissersboten beschut. Er wonen hier maar ongeveer 400 mensen het hele jaar door, maar toch banen bijna 4 miljoen bezoekers zich jaarlijks een weg door de smalle straatjes.

Hoogtepunten: Als je goed naar de pastelgevels langs de kade kijkt, zie je dat elke gevel een andere tint gebruikt. Lokale vissers schilderen hun boten nog steeds in dezelfde kleur als hun huizen, een traditie die al generaties lang wordt doorgegeven.

Korte feiten: Hoog boven de turquoise haven beneden uit torenen, verdedigde dit 16e-eeuwse fort ooit Portofino tegen piratenaanvallen en werd later een toevluchtsoord voor de Engelse adel. De terrrastuinen staan in volle bloei met blauweregen, bougainville en citroenbomen en bieden enkele van de meest gefotografeerde uitzichten aan de Italiaanse Rivièra.

Hoogtepunten: Je kunt op dezelfde stenen vestingmuren staan waar de Britse dichter Lord Byron en schrijfster Mary Shelley middagen doorbrachten tijdens hun reizen door Italië in de jaren 1820. In de privétuin van het kasteel ligt een eeuwenoude waterput die regenwater opvangt, nog steeds functioneel en nu omringd door een olijfboomgaard die meer dan 400 jaar geleden is aangeplant.

Korte feiten: Gesticht rond de 12e eeuw, kijkt deze romaanse kerk uit over de haven van Portofino vanaf een kleine heuveltop. De helderwitte stenen gevel en het gestreepte zwart-witte marmeren interieur zijn geïnspireerd op soortgelijke kerken in Genua en langs de Ligurische kust.

Hoogtepunten: In de bescheiden kerk hangt een eeuwenoud houten kruisbeeld waar vissers ooit tot baden voordat ze uitvoeren. De lokale bevolking zegt dat het kruis wonderbaarlijk een verwoestende 19e-eeuwse storm overleefde die het grootste deel van de vissersvloot in de haven vernielde.

Korte feiten: Gelegen op de punt van het schiereiland Portofino, heeft deze rood-wit gestreepte vuurtoren sinds 1917 schepen langs de Ligurische kust geleid. Het licht flitst eens per vijf seconden en is te zien tot 16 zeemijl afstand.

Hoogtepunten: Vanaf het terras van de vuurtoren heb je een 360 graden panorama waar het diepblauw van de Ligurische Zee het weelderige groen van het Regional Park van Portofino ontmoet. Op heldere dagen kun je de hele Golf van Tigullio zien en zelfs glimpen van Corsica aan de horizon opvangen.

Korte feiten: Dit kleine driehoekige plein meet slechts 30 meter in doorsnee en trekt toch honderden bezoekers per dag tijdens de zomermaanden. Cafés hier vragen hoge prijzen voor het voorrecht om mensen te kijken terwijl superjachten op slechts een paar stappen afstand in de haven liggen.

Hoogtepunten: Kijk naar de keien op de grond en je vindt een mozaïek van een wild zwijn, een speelse knipoog naar de jachtgeschiedenis van Portofino, ingelegd in het midden van het plein. Bij zonsondergang krijgen de pastelgevels van de omliggende huizen een diepe zalmroze kleur die weerkaatst op het water en een gloed creëert waar fotografen naar op jacht gaan.

Korte feiten: Meer dan 600 plantensoorten gedijen hier, waaronder geurende zeedennen en zeldzame wilde orchideeën. Slechts 2 kilometer kustlijn verbergt geheime zwembaaitjes die ooit favoriete schuilplaatsen waren van dichters en kunstenaars zoals Lord Byron.

Hoogtepunten: Eeuwenoude terrrastuinen met olijfbomen en verlaten wijngaarden bedekken de hellingen, overblijfselen van landbouwtradities die dit landschap vormgaven lang voordat het toerisme arriveerde. Kijk goed bij de abdij van San Fruttuoso en je ziet misschien bronzen beelden op de zeebodem liggen, onderdeel van een onderwaterbeeldentuin die ook dienstdoet als kunstmatig rif.

Korte feiten: Weggestopt in de rotsen van de Portofino-uitloper, heeft deze kleine 12e-eeuwse kerk een enkel schip en een prachtig drieluik van de Toscaanse schilder Giovanni da Milano. Er kunnen maar ongeveer 20 gelovigen tegelijk in en de klokkentoren doet ook dienst als uitkijkpunt over de hele Golfo Paradiso.

Hoogtepunten: Loop door het smeedijzeren hek en kijk omhoog: het houten plafond is beschilderd met sterrenbeelden die lijken te verschuiven als de middagzon door het kleine roosvenster filtert. Op een rustige doordeweekse dag zijn de enige geluiden het kraken van de vloerplanken en het verre geklingel van boeibellen uit de haven beneden.

Korte feiten: Deze ruige uitloper verheft zich 610 meter boven de Ligurische Zee en biedt weidse uitzichten over het hele schiereiland Portofino. Het omliggende Regional Natural Park van Portofino beschermt 3.000 hectare mediterraan struikgewas, eeuwenoude olijfboomgaarden en dramatische kustkliffen.

Hoogtepunten: Op de top staat een verweerd bronzen Christusbeeld, gegoten in 1957 met metaal van gedoneerde klokken en schroot van lokale gieterijen. Wandelaars die het bij zonsondergang bereiken, zien het licht over de zee uitwaaieren in tinten amber en violet, met de hele kustlijn van de Italiaanse Rivièra beneden.

Korte feiten: Gelegen op een rotsachtige uitloper, huisvestte deze militaire vesting ooit een 381 mm kanon dat een projectiel van bijna 900 kilogram meer dan 30 kilometer kon wegslingeren. Het enorme geschut werd nooit in gevechten gebruikt en de structuur biedt nu een van de meest adembenemende panoramische uitzichten over de Ligurische kust die je ooit zult vinden.

Hoogtepunten: De echte magie gebeurt aan het einde van het kronkelende kustpad wanneer je de laatste bocht omgaat: het enorme verroeste kanon draait nog steeds op zijn rails en wijst stil naar zee. Op heldere dagen kun je Corsica aan de horizon zien, en de betonnen bunkers zijn bedekt met wild mediterraan struikgewas en wilde bloemen die in het voorjaar fel geel en paars bloeien.

Korte feiten: Drie Romeinse sarcofagen rusten in de abdijkerk, hergebruikt als graven voor de familie Doria. Monniken versterkten deze baai ooit tegen piratenaanvallen, en de klokkentoren deed ook dienst als wachttoren.

Hoogtepunten: Kijk omhoog naar de 13e-eeuwse kloosterbogen: elk is uit één enkel blok lokaal zwart leisteen gehouwen, niet samengesteld uit afzonderlijke stukken. Regenwater druppelt door de centrale opening op een mozaïek van witte en zwarte kiezelstenen, een patroon dat al meer dan 700 jaar dezelfde stenen vloer bespoelt.